Nadat we hem hadden gefotografeerd in Sparta’s legendarische stadion Het Kasteel, namen we even de tijd om de mentaliteit en discipline te verkennen die de 29-jarige drijven om de beste versie van zichzelf te zijn, zowel op als naast het veld.

Van zijn vroege ambities in het keepen tot zijn leiderschap bij Sparta, hij deelt een openhartig perspectief op het gedijen op zo’n hoog niveau en het navigeren door het moderne voetbaltijdperk, waar spelers steeds meer worden gezien als merken. We bespreken het belang van authenticiteit, een sterke basis en de vitale rol van familie in het behouden van succes op lange termijn – de sleutel tot zijn reis als een van de uitverkorenen om zijn land te vertegenwoordigen op het grootste podium.

Je zei in een eerder interview dat uiterlijk erg belangrijk voor je is als keeper. Kun je ons daar meer over vertellen?

Ik geloof dat alles begint met hoe je jezelf presenteert. Uiteindelijk krijg je maar één eerste indruk. Hoe ik mezelf vandaag presenteer, heeft invloed op toekomstige samenwerkingen die we kunnen hebben.

Als je bijvoorbeeld naar voetbal kijkt, draag ik bijna nooit zwart. Ik ben niet de grootste keeper en als je zwart draagt, lijk je kleiner. Mijn voormalige collega Gino Coutinho heeft me dat ooit verteld en dat is me altijd bijgebleven. Hoe je je kleedt als keeper kan je een bepaalde boost van zelfvertrouwen geven. Uiteindelijk sta je alleen in dat doel, dus je moet je goed voelen over hoe je eruit ziet.

Hoe je je voelt, weerspiegelt zich in je prestaties. Als je lekker in je vel zit, zie je dat terug in je spel – zo is het ook in het dagelijks leven. Vorig jaar voelde ik dat echt toen ik dat beruchte oranje tenue droeg. Op een gegeven moment werd het zelfs een ding, vooral toen ik werd opgeroepen voor het Nederlands Elftal.

Het isolement van een keeper, alleen in het doel staan, is iets waar je het al eerder over hebt gehad. Tegenwoordig ben je ook de aanvoerder van het team en een van de steunpilaren. Heb je altijd een leiderschapsrol gehad?

Ik denk niet dat je ooit klaar bent met leren over leiderschap. Er zijn zoveel verschillende manieren om leiding te geven. Ben jij het type dat mensen uitscheldt als het fout gaat? Geef je leiding door teamgenoten aan te moedigen als ze het moeilijk hebben? Of geef je het goede voorbeeld door altijd als eerste in de rij te staan en je oefeningen goed uit te voeren?

Voor mij betekent leiderschap consequent topprestaties leveren. Goed leiderschap betekent dat het team altijd op je kan rekenen en dat je initiatief neemt. Maar dat betekent niet dat als we naar de supporters gaan, ik altijd de eerste ben die de leiding neemt en zegt: “Ik ben de leider, laten we gaan.“ Nee, helemaal niet. Dat is niet mijn karakter.

In de eerste plaats zie ik mijn rol als het tegenhouden van de bal en een belangrijk onderdeel zijn van de basiself – aanwezig zijn en mijn verdediging leiden. Dat is mijn belangrijkste taak. Verder, als ik zie dat iemand het moeilijk heeft, spreek ik hem persoonlijk aan in plaats van hem uit te schelden voor de groep. Mijn leiderschap heeft zich op die manier ontwikkeld – weten hoe ik met verschillende situaties moet omgaan.

Je moet je ook aanpassen aan het type groep dat je hebt. Voetbalteams zitten vol met verschillende persoonlijkheden. Toen ik voor het eerst bij Sparta kwam, hadden we veel spelers met sterke leiderschapskwaliteiten. Nu een aantal van hen is doorgeschoven, is mijn rol natuurlijk gegroeid.

Je bent de enige met de aanvoerdersband, maar je bent ook de enige keeper op het veld. Voelt je rol in sommige opzichten anders dan die van veldspeler?

Ik denk dat keepers altijd een unieke rol hebben binnen het team. Overigens ervaar ik dat niet echt als “eenzaamheid” zoals anderen dat misschien wel ervaren. Ik heb altijd goed gepast bij mijn teamgenoten bij elke club – al zeg ik het zelf – en dat heeft zeker geholpen.

Ik voel die eenzaamheid alleen als ik een fout maak. Je maakt die fout altijd alleen op een bepaalde manier en dan sta je er echt alleen voor. Natuurlijk kunnen er spelers naar je toe komen en zeggen: “Ach, pech gehad, het gebeurt, hou je hoofd omhoog, volgende keer.” Maar op dat moment voelt het voor mij als falen. En dat moet je in je eentje verwerken.

Wie waren je idolen toen je jong was?

Mijn idolen waren Iker Casillas en Victor Valdés. En dat komt eigenlijk omdat ze korter waren. Mensen als Petr Čech of Thibaut Courtois zijn geweldig, maar als je let op hoe ze spelen, is dat heel anders omdat ze veel groter zijn dan ik. Maar Casillas en Valdés, daar heb ik veel van geleerd. Ik kon hun technieken bestuderen en denken: “Hé, dat kan ik ook.”

Vooral Valdés werd een inspiratie door mijn tante. Zij is Spaanse en woonde in Barcelona, waar ik ook een paar jaar heb gewoond. Op een gegeven moment woonde Valdés naast haar. We gingen terug naar Nederland, maar als we op bezoek kwamen in de vakantie, schoot ik de bal expres naar zijn kant van de tuin. Uiteindelijk kwam hij naar buiten en kreeg ik zijn handschoenen en voetbalschoenen. Op een bepaalde manier ondersteunde dat zelfs mijn beslissing om op die leeftijd volledig voor het keepen te gaan.

Laten we het eens hebben over het uiterlijk, met name de groeiende publieke belangstelling voor profvoetballers. Vroeger ging het alleen om het spel, maar nu gaat het om het hele pakket. Je hebt dit met eigen ogen gezien bij het Nederlands Elftal – er worden foto’s gemaakt bij aankomst en wat je draagt is belangrijk.

De voetballer van vandaag is een merk. Dat veranderde allemaal snel toen sociale media werden wat het nu is. Nu zijn er overal camera’s. De interesse gaat veel verder dan alleen de sport. Veel spelers worden gesponsord door merken buiten het voetbal, omdat er een bredere interesse in de maatschappij is. Mensen willen meer weten over de persoon achter de speler, net zoveel als ze bereid zijn om te delen. Het wordt steeds meer aan je opgedrongen. Je kunt niet echt meer aan die aandacht ontsnappen.

Ik was me hier heel bewust van toen ik werd opgeroepen voor het Nederlands Elftal. Ik wilde mezelf zo goed mogelijk presenteren. De eerste indruk is belangrijk en je wilt je zelfverzekerd presenteren. Ik heb niet dezelfde kansen als sommige andere jongens in het team, maar ik probeer altijd de beste versie van mezelf te laten zien – net zoals ik op het veld doe.

Vroeger, als Ed de Goeij kwam opdagen in een trui met joggingbroek, maar vijf ballen redde uit de bovenhoek, dan was dat het enige waar iedereen het over had. De rest deed er niet toe. Nu kan elk detail invloed hebben. Het hele beeld van een profvoetballer is veranderd en als speler kun je daar niet omheen.

Hoe blijf je gefocust om op het hoogste niveau te presteren met al deze afleidingen? Het lijkt wel of er meer lawaai van buitenaf is dan ooit.

Je moet gewoon trouw blijven aan jezelf. Ondanks alle nieuwe afleidingen moet je een heel stabiele basis voor jezelf creëren. Ik denk dat dat de sleutel is.

Ik ben nu 29 en mijn doel is om zo lang mogelijk actief te blijven in het voetbal. Ik sta al sinds mijn 16e onder contract bij een club. Ik heb altijd zekerheden gehad in mijn leven, zoals weten hoe mijn weekschema eruit ziet of weten wanneer het seizoen begint en wanneer het eindigt. Uiteindelijk houdt dat op. Je moet klaar zijn voor die overgang. Ik denk dat je echt klaar moet zijn om te zeggen: “Oké, dat is genoeg, ik ga een nieuwe carrière beginnen, wat dat ook mag zijn.”

Waar komt jouw stabiliteit vandaan?

Mijn familie is de basis van alles. Ik ben een emotioneel persoon. Dus ik weet dat als er dingen veranderen in mijn privéleven of als er dingen gebeuren waar ik geen controle over heb, dat dat invloed kan hebben op mijn prestaties op het veld. Ik heb geleerd om er beter mee om te gaan, maar uiteindelijk is rust in mijn privéleven cruciaal om op het hoogste niveau te presteren.

Je hebt je familie ook nodig om je een spiegel voor te houden. Om je precies te vertellen hoe het zit. Ze zijn er ook om me een reality check te geven als ik dat nodig heb. Als ik verwaand begin te worden omdat alles goed gaat, zijn zij degenen die me weer met beide benen op de grond zetten. Vooral mijn vrouw.

Je woont nu al een paar jaar in de buurt van Rotterdam, waar we onlangs onze tweede flagshipstore hebben geopend. Wat is je relatie met de stad?

Mijn vrouw en ik zijn echt verliefd geworden op de stad Rotterdam. De stad leeft gewoon. Je kunt er eten, winkelen en er is altijd wel iets nieuws te ontdekken. De diversiteit is enorm. We gaan graag naar Rotterdam, ook al wonen we in een kleinere stad erbuiten; het karakter van de stad is iets wat je volgens mij nergens anders in Nederland kunt ervaren. De mensen zijn heel open, maar recht voor z’n raap. Ze zeggen gewoon wat ze denken. Dat vind ik mooi – je hoeft er niet omheen te draaien. Een Rotterdammer zegt gewoon waar het op staat. Dat past echt bij mij als persoon, ook al ben ik opgegroeid in Haarlem.

En qua voetbal heb je met Sparta een grote club in Rotterdam, maar met Feyenoord heb je ook een andere grote club. En dan heb je ook nog Excelsior. De stad draait dus echt om voetbal. Als voetballer is dat een zegen. Je voelt je echt onderdeel van de stad, in goede en slechte tijden.

Het lijkt erop dat je de ideale omstandigheden hebt gecreëerd voor je professionele leven door die stabiele basis, en ik weet zeker dat dat je helpt om op zo’n hoog niveau te presteren.

Ik wil mezelf op mijn best blijven presenteren, waar ik ook ben. Op dit moment is dat bij Sparta, waar ik het naar mijn zin heb en ik zal hetzelfde doen voor wat er ook komt. Voetbal is onvoorspelbaar en dat geldt ook voor onze huidige situatie als club. Maar ik zal altijd alles geven vanwege het leven dat ik voor mezelf heb opgebouwd. Uiteindelijk is voetbal niet alleen een sport of entertainment voor mij, het is mijn carrière. En wat er ook komt na mijn actieve carrière, het zal er heel anders uitzien. Tot die tijd wil ik alles geven wat ik heb en het beste halen uit elke kans.

Het is inspirerend om te horen hoe je je carrière zo gedisciplineerd aanpakt. We zijn er trots op dat we daar een klein onderdeel van kunnen zijn door onze samenwerking met jouw club, Sparta.

In mijn ogen is een stabiele basis de ultieme basis en misschien wel essentieel voor een succesvol leven in de professionele sport. En buiten dat, trouw blijven aan jezelf en jezelf zo goed mogelijk presenteren. Daarom sluit deze samenwerking met Atelier Munro zo goed aan bij hoe ik in het leven sta.